Wrijvingsdemper

Wrijvingsdemper

Wrijvingsdempers bestaan ​​voornamelijk uit de middelste stalen plaat, de twee buitenste stalen platen en de wrijvingsmaterialen tussen de stalen platen. Wrijvingsdempers genereren wrijving door de relatieve slip tussen de middelste stalen plaat en de wrijvingsmaterialen, waarbij de trillingsergie van gebouwen omzet in warmte -energie, om het doel te bereiken om de structurele trillingsrespons te verminderen.

De traditionele anti-seismische methoden verdwijnen seismische energie door de plastische vervorming van de structuur zelf. In essentie worden de structuur zelf en zijn componenten beschouwd als "energiedissipatie" -elementen, die onvermijdelijk verschillende mate van schade aan de structuur zullen veroorzaken en zelfs leiden tot ernstige schade en instorting.
Structurele controle omvat het opzetten van besturingsapparaten op de structuur, waarbij het controlemechanisme en de structuur samenwerken om dynamische acties zoals aardbevingen te weerstaan, waardoor de dynamische respons van de structuur wordt verminderd.
Wrijvingsdempers hebben een relatief hoge energiedissipatiecapaciteit en de belasting- en trillingsfrequentie van het gebouw zelf heeft weinig invloed op hun energiedissipatiecapaciteit. Daarom kunnen ze goed worden toegepast op het anti-seismische werk van bouwstructuren.

De hysteresiscurve is in principe rechthoekig en het dempingseffect is duidelijk.
Het heeft weinig snelheidsafhankelijkheid en verplaatsingsafhankelijkheid en de prestaties ervan zijn stabiel.
Het heeft een goede cyclische duurzaamheid en vereist geen post-onderhoud.
Het kan dempende kracht genereren, zelfs onder kleine verplaatsingen.
Het zal niet worden beschadigd, zelfs niet in het geval van een grote aardbeving, dus er is geen behoefte aan vervanging.
Het mechanische model is eenvoudig en de analyse en het ontwerp van de structurele trillingsreductie zijn gemakkelijk uit te voeren.
De structuur is eenvoudig en de kosten zijn relatief laag.